ყველა მართლმადიდებელი კურთხეულ იყოს. ყველა მართლმადიდებლის ხსენება საუკუნო იყოს. ყველა მწვალებელი საუკუნოდ შეჩვენებული იყოს. ყველა მწვალებლის საუკუნო იყოს წყევლა და დაუსრულებელი შეჩვენება (რუის-ურბნისის კრების ძეგლისწერა (1105 წ.)).
საღვთისმეტყველო დისპუტი სოციალურ ქსელ facebook-ში

ძველმართლმადიდებლებსა და გაბატონებული ეკლესიის მიმდევრებს შორის

"როცა უსჯულოს ვეტყვი: სიკვდილით მოკვდები-მეთქი, შენ კი არ გააფრთხილებ მას და არაფერს ეტყვი უსჯულოს ბოროტი გზიდან ჩამოსაშორებლად, რომ გადარჩეს, მოკვდება უსჯულო იგი თავის უკეთურებაში და მის სისხლს შენ მოგკითხავ. 

ხოლო თუ შენ გააფრთხილებ უსჯულოს და არ მოიქცევა თავისი უსჯულოებისაგან და ბოროტი გზიდან, თავის უსჯულოებაში მოკვდება, შენ კი გადარჩენილი გყავს შენი თავი".

ეზეკიელი 3:18-19



სოციალურ ქსელ "ფეისბუკში" გამოჩნდნენ პირები, რომლებიც ცდილობენ ძველმართლმადიდებლებთან პოლემიკაში შესვლას და ძველმართლმადიდებლური ეკლესიის განქიქებას. ისევე როგორც ინტერნეტ ფორუმების შემთხვევაში, აქაც ჩვენი საიტი შეეცდება დეტალურად ასახოს მიმდინარე დისპუტი და აჩვენოს ოფიციალური ეკლესიის "ადეპტების" ჭეშმარიტი "განათლება" ამ საკითხში. ამჯერად ძველმართლმადიდებელთა წინააღმდეგ გამოვიდნენ ვინმე დავით მანაგაძე და გიორგი ხვედელიძე. მცირედი კორექტურული შესწორებებით გთავაზობთ ჩვენს დიალოგს ამ ორ პიროვნებასთან. ძველმართლმადიდებელთა მხრიდან პოლემიკას აწარმოებს Oldbeliever-ი.

1. 2. 
დავით მანაგაძე: "ძველმართლმადიდებლები" ხართ მწვალებლები, საცოდავები... ჩვენ წმიდა მსოფლიო კრებებმა მართლმადიდებლები გვიწოდეს და არა ძველმართლმადიდებლები... თქვენ თავად უწოდებთ საკუთარ თავს ძველმართლმადიდებლებს, ხართ სქიზმაში გასულები, ანუ სულიწმიდა თქვენთან არ არის, მე შემიძლია მოგაწოდოთ წმიდა მამათა აზრი... მე ვიცი ერთი ისეთი ამბავიც, როდესაც თქვენი სექტის წევრებმა მიცვალებული "მონაზვნად" კუბოშივე "აღკვეცეს"...

Oldbeliever Qristeani: იქნებ გაგვაბედნიეროთ ბ-ნო დავით და მოგვახსენოთ რა მწვალებლობა აქვთ ძველმართლმადიდებლებს?  ასევე ვერ გავიგეთ რას ნიშნავს რომ თქვენ "მსოფლიო საეკლესიო კრებებმა გიწოდეს მართლმადიდებლები"? ვის "თქვენ"? როდის გიწოდეს "თქვენ" მსოფლიო კრებებმა "მართლმადიდებლები"? თქვენ ხართ 17-ე საუკუნეში ნიკონ პატრიარქის მიერ დაფუძნებული და ანტონ I კათალიკოსის მიერ საქართველოში გადმოკოპირებული ე. წ. "მართლმადიდებელი ეკლესიის" წევრი. ამ ეკლესიისთვის მსოფლიო კრებებს "მართლმადიდებლური" არ უწოდებიათ და ვერც უწოდებდნენ, რადგან იმ პერიოდში ის არც არსებობდა... რაც შეგვეხება ჩვენ, ძველმართლმადიდებლებს, ასე იმიტომ გვეწოდება, რომ მივანიშნებთ ჩვენი სარწმუნოების, მართლმადიდებლობის ძველ წარმომავლობას. 

სქიზმის საკითხს რაც შეეხება, სქიზმაში გასულია ის, ვინც ქრისტეს ეკლესიის გადმოცემებს ანათემას გადასცემს და ჭეშმარიტების დამცველებს დევნის... რაც გააკეთა სწორედ თქვენმა ეკლესიამ ნიკონ პატრიარქის "რეფორმის" პერიოდში.

თქვენ ამბობთ, რომ ჩვენთან "სული წმიდა არ არის", იქნებ გვაუწყოთ საიდან შეიტყვეთ ეს? იქნებ არის? რა იცით თქვენ არის თუ არა? სულიწმიდა არ არის ეკუმენისტებთან, მწვალებლებთან, მართლმადიდებლობის გამცემლებთან, მათთან ვინც მწვალებლებთან ერთად ლოცულობს და ა. შ. გადახედეთ თქვენი "ეკლესიის" ისტორიას და ამაში ადვილად დარწმუნდებით...  ასევე ამბობთ, რომ შეგიძლიათ მოგვაწოდოთ "წმიდა მამათა აზრი" ამ საკითხზე... ძალიან კარგი, მოგვაწოდეთ, მაგრამ თქვენი ე. წ. "წმიდა მამები": სერაფიმე საროველი, იოანე კრონშტადტელი და მისთანანი, სულაც არ არიან წმიდა მამები... ყოველ შემთხვევაში, ჩვენთვის... (სხვათა შორის, სერაფიმე საროველს წმინდანად არ აღიარებდა თვით თქვენი მეგობარი რუსეთის, გაბატონებული ეკლესიის "წმინდა" სინოდი).

თქვენ წერთ აგრეთვე, რომ იცით ფაქტი, როდესაც ჩვენი "სექტის" წევრებმა მიცვალებული მონაზვნად კუბოშის აღკვეცეს... ამგვარი რამ პირველად გვესმის... რამე ხომ არ გეშლებათ? თან იქნებ ამიხსნათ "სექტა" რა არის? როგორმე მიჩვენეთ, რომ ჩვენი, ძველმართლმადიდებლური ეკლესია "სექტაა". თქვენი კერძო შეხედულება ამ შემთხვევაში არ გვაინტერესებს, დაგვიმოწმეთ საღვთისმეტყველო განმარტება და შეუფარდეთ ის ჩვენს ეკლესიას, რომ დამტკიცეს მისი სექტანტური არსი... წინააღმდეგ შემთხვევაში უნდა აღიაროთ, რომ სიტყვებს ისვრით როყიოდ... 

დავით მანაგაძე: თქვენ ვერ გადაწყვიტავთ ვინ არიან წმიდა მამები და ვინ არა. ღმერთმა სერაფიმ საროველის ნაირი მღვდელი ეხლა მოსცეს დედამიწას!

Oldbeliever Qristeani: ჩვენ არაფერს არ ვწყვიტავთ. ეს რა პასუხია! მე გითხარით, რომ სერაფიმ საროველს ნიკოლოზის დროინდელი "წმინდა" სინოდი არ აღიარებდა-მეთქი, სერაფიმე წმინდანად მხოლოდ ნიკოლოზ II-ს კერძო განკარგულების საფუძველზე აღიარეს. თუ ეს ისტორია არ იცით, იქნებ გაჩუმდეთ მაინც. რაც შეეხება იოანე კრონშტადტელს, ჩვენი ცნობილი თანამემამულის, კათალიკოს კირიონ საძაგლიშვილის წერილები წაიკითხეთ და იქ ნახავთ რას წერს იგი იოანე კრონშტადტელზე. ... საცოდავები თქვენ ბრძანდებით, მტყუანს და მართალს ვერ ასხვავებთ ერთმანეთისგან...

გამეცით პასუხი სხვა შეკითხვებზე... გასაგებია, რომ რაც უკვე დაწერეთ იმაში ვერ ერკვევით.

დავით მანაგაძე: მე რაში ვერკვევი ამას თქვენ აქედან ვერ გაიგებთ. მაგ კითხვებზე და თქვენს ერესებზე კი პასუხს აუცილებლად გაგცემთ.

Oldbeliever Qristeani: აქედანაც ძალიან კარგად გავიგებ... დაწერეთ და გავიგებთ რაში ერკვევით და რაში არა, მაგრამ რას დაწერთ, როცა ვერ ერკვევით...

დავით მანაგაძე: გასაგებია ამას ეხლავე გავარკვევთ. მაშინ ამ კითხვებზე გაგცემთ პასუხს და კიდევ ერთი: როგორც ჩემთვის ცნობილია თქვენ ამბობთ, რომ ნათლობა აუცილებლად შთაფვლით უნდა კეთდებოდეს, მართალია? სხვანაირად არ აღიარებთ?

Oldbeliever Qristeani: დიახ, დაგიდასტურებთ, რომ მხოლოდ შთაფლვით ნათლობას ვაღიარებთ. სხვაგვარი ნათლობა ჩვენთვის მიუღებელია, რადგან ამას არცერთი წმიდა მამა და არცერთი საეკლესიო კრება არ გვასწავლის.

დავით მანაგაძე: კარგით რა აზრის ხართ მეოცე საუკუნის წმიდა ბერზე მამა გაბრიელზე?

Oldbeliever Qristeani: მოცათ, ბ-ნო დავით! რატომ გადავდივართ სხვა საკითხზე? დისპუტს თანამიმდევრობით უნდა მივყვეთ. გაბრიელ ბერის საკითხი სხვა დროისთვის გადავდოთ, ჯერ დასმულ შეკითხვებში გამარკვიეთ.

დავით მანაგაძე: ეს კითხვა პირდაპირ კავშირშია შთაფვლით ნათლობასთან.

Oldbeliever Qristeani: ასეც რომ იყოს, ეს უფლებას არ გაძლევთ, უგულებელჰყოთ ჩემი კითხვები. უბრალოდ არაკორექტულად გამოგდით. გამეცით პასუხები ჩემს შეკითხვებზე და მე პირობას გაძლევთ, რომ ამ თემას (თუ თქვენ ინებებთ) მოგვიანებით დავუბრუნდები და პასუხსაც გაგცემთ.

დავით მანაგაძე: კარგით დავიწყოთ თქვენს შეკითხვებზე პასუხები ...

Oldbeliever Qristeani: დავიწყოთ.

დავით მანაგაძე: თქვენ გაინტერესებთ თუ საიდან ვიცით, რომ თქვენთან სული წმიდა არ არის. გპასუხობთ: 20-ე საუკუნის დიდი ბერი გაბრიელი რუსეთის კატაკომბური ეკლესიის წარმომადგენელს როდესაც შეხვდა უთხრა "რაღაც შენს ირგვლის სულიწმიდას ვერ ვხედავო", ასევე როგორც წმ. ეკლესია გვასწავლის განხეთქილებაში მყოფი "მღვდლის" მიერ აღსრულებულ საიდუმლოს ძალა არააქვს, ასევე ნეტარი ავგუსტინე გვაფრთხილებს: "სად უნდა ვეძიოთ ჭეშმარიტი სარწმუნოება? არც წარმართთა აბდაუბდა შეხედულებებში, არც მწვალებელთა ღვარძლში, არც განხეთქილების შემომღებთა უძლურებაში და არც იუდეველთა სიბრმავეში არ უნდა ვეძიოთ ჭეშმარიტი სარწმუნოება; არამედ უნდა ვგონებდეთ ჭეშმარიტ სარწმუნოებას მხოლოდ მათგან, რომლებიც საყოველთაო ეკლესიის წევრებად, ღმერთის მართლად მადიდებლებად იწოდებიან, ანუ იმ ადამიანებში, ვისაც წმინდად და შეურყვნელად შეუნახავს მართალი სწავლება და ჭეშმარიტებით აღიარებს მას".

კარგად დააკვირდით ამ სიტყვებს "არც განხეთქილების შემომღებთა უძლურებაში", რამეთუ სახარება ბრძანებს: "ბრმანი არიან და წინამძღუარნი ბრმათანი. ხოლო ბრმა ბრმასა თუ წინა უძღვინ, ორნივე მთხრებლსა შთაცვივიან" (მათ. 1. 5, 14).

ასევე მინდა დავაზუსტო თქვენ თავს მართლმადიდებელს უწოდებთ თუ ძველმართლმადიდებელს? ნათლობას კი უდავოა, რომ არასწორად უყურებთ, როდესაც იძახით, რომ მხოლოდ შთაფვლით აღესრულებაო. ერთხელ მამა გაბრიელთან მივიდა ერთი ქალი მაგ კითხვით და ბერმა თავისი სალოსური ქცევით გასცა პასუხი, როდესაც უთხრა შენს თავზე მფარველ ანგელოზს ვხედავო. ასევე გადავხედოთ ლიტერატურას, რას ბრძანებს, შეიძლება თუ არა ეს: "მას ჟამსა მე და ასული ჩემი ღირს ვიქმნენით საპკურებელსა მას განსაწმდელსა ცოდვათასა, ემბაზისა წყალთა" (იხ. ძველი ქართული აგიოგრაფიული ლიტერატურა, I, გვ. 146)."

კარგად არის ცნობილი, რომ XI ს-ის II ნახევარში რუისის მთავარეპისკოპოსმა ლეონტიმ შეადგინა "ქართლის ცხოვრების" I ნაწილი, სადაც, ასევე, გვხვდება თხრობა აბიათარისა და მისი ასულის მონათვლის შესახებ. აი, შესაბამისი ადგილი: "მე და შვილი ჩემი ღირს ვიქმნენით მოღებად საპკურებელსა მას განსაწმედელსა ცოდვათაგან, ემბაზისა წყალსა, რომელსა ინატრიდა დავით და ვერ ეწიფა" (ქართლის ცხოვრება, I, თბ., 1955, გვ. 97) (ედიშერ ჭელიძის სტატიიდან). ნიკეის VII საეკლესიო კრებამ თავის მერვე კანონში განაჩინა, აგრეთვე, ებრაელთა სრული ნათლისცემა.

ყოველივე ზემოთქმულს ემატება ბასილი დიდის 47-ე კანონი, სადაც ნამცნებია სრული ხელმეორე ნათლისცემა ე.წ. "მმარხველთა, ძაძით მოსილთა და განყენებულთა". აღვნიშნავთ იმასაც, რომ კონსტანტინოპოლის II მსოფლიო საეკლესიო კრების VII კანონი გამეორებულია მარტვირი ანტიოქიელის ეპისტოლეში (იხ. დიდი სჯულისკანონი, გვ. 539-540). კარგად დააკვირდით სიტყვას "სრული" რატომ არის ხომ ვერ მეტყვით?

საბოლოოდ, დავძენთ, რომ მეორე ნათლისღების საკითხს ეხება რუის-ურბნისის ძეგლისწერის 15-ე კანონი, რომელიც სომეხთა სრულ ნათლისცემას განაჩინებს (იხ. დიდი სჯულისკანონი, გვ. 553)....

წმ. მაქსიმე გვამცნობს: "ნათლისღებისა იგი დაფლვაჲ წყალთა შინა სიკუდილისა მიმართ ქრისტესისა მოცემულ არს, ხოლო წყალი დაფლვისა წილ, ხოლო ზეთი ნაცვლად საცხებელისა მის სულისა წმიდისა, ხოლო აღბეჭდვაჲ ჯუარისწერითა ნაცვლად ჯუარისა, ხოლო მიჰრონი დასამტკიცებელად აღსარებისა" (ხელნ. A – 110, გვ. 326; შდრ. ძველბერძნული ტექსტი: მგვარად, წყალი, ერთი მხრივ, სულიწმიდის მადლით ნადმვილად, რეალურად (და არა სიმბოლურად) განწმედს მოსანათლს, მეორე მხრივ, კი იგი სიმბოლურად (და ცხადია, არა სინამდვილეში) მოასწავებს, განასახიერებს დასაფლავებას (ედიშერ ჭელიძე).

თავზე წყლის სამგზისი დასხმა გვხვდება, აგრეთვე, მეცხრე საუკუნის ღირსი მამის, წმ. ანტონი ახლის ცხოვრებაში, სადაც ვკითხულობთ: "ერთ ღამეს ძილში ხედავს იგი თავის თავს ჰაერში ამაღლებულად და უსასრულო სინათლეს იმ ადგილის გარშემო, საიდანაც იმზირებოდა თვით; შემდეგ (ხედავს) ორ თეთრადმოსილ კაცს, რომლებსაც ხელთ უპყრიათ წყლით სავსე ოქროს ჭურჭელი, აგრეთვე, ქალს მეწამული სამოსელით ზედიდებულად მოსილს, რომელმაც აიღო ხელით წყალი და სამგზის დაასხა მას თავზე და ამგვარად განშორდა მას".
 
ასევე თქვენს სიცრუეს ამხელს წმიდა ცეცხლი, რომელიც მართლმადიდებელ პატრიარქზე გადმოდის და არა "ძველმართლმადიდებელ" პატრიარქზე.

Oldbeliever Qristeani: ჩვენს დავაში თქვენი მხრიდან წამოსული მსჯელობა მარტივ მამრავლებად უნდა დავშალოთ. თქვენ რამოდენიმე ცნებას ერთდროულად ეხებით და მათ გარკვევას არც ცდილობთ და არც რაიმე არგუმენტით ასაბუთებთ. ელემენტარულია, რომ როდესაც ორი ეკლესიის წარმომადგენელი ერთმანეთთან დავობს, მათ საერთო კრიტერიუმების საფუძველზე უნდა იდავონ და არა იმის მიხედვით თვითონ რას აღიარებენ და რას არა. მაგალითად, ვინ არის "XX დიდი ბერი გაბრიელი"? ვინ აღიარა ის ასეთად? რომელმე კრებამ? თუ ეს თქვენი ადგილობრივი ეკლესიის განჩინებაა? 

ალბათ უნდა ხვდებოდეთ, რომ ჩვენს შორის ავტორიტეტული წმინდანი მხოლოდ ის იქნება, რომელთაც ორივენი ვაღიარებთ, ეს კი წმინდანთა პერიოდს 17- საუკუნით შემოსაზღვრავს. ანუ, ამ საუკუნის შემდეგ, 18-20-ე საუკუნეების თქვენი წმინდანები ჩვენთვის ავტორიტეტი ვერ იქნება, როგორც ჩვენი ეკლესიის წმინდანები არ არიან თქვენთვის ავტორიტეტები, არადა წმინდანები ჩვენც გვყავს, თანაც მღვდელმოწამეები... ასე, რომ მოდი შევთანხმდეთ, საწყენი რომ არ იყოს იმ მამათა ენით ვილაპარაკოთ, რომლებიც ჩვენთვის საერთოა, ანუ პირველი საუკუნიდან ვიდრე 17-ე საუკუნემდე. 

შემდეგ, თქვენ ბრძანებთ, რომ "განხეთქილებაში მყოფი მღვდლის საიდუმლოს ძალა არა აქვს", გეთანხმებით, მაგრამ ამას ისე ამტკიცებთ, თითქოსდა ბუნებრივი მოცემულობა იყოს ჩვენი განხეთქილებაში ყოფნა. ასე თქმის უფლება მაშინ გექნებოდათ ჩვენი სქიზმატურობა რომ დაგემტკიცებინათ. რადგან ჯერ ამ საკითხს არ შევხებივართ, ასე ჰაიჰარად, იმიტომ, რომ ასე გვსურს, ვერ ვიტყვით, ვინ ვინ არის... ვერავის დავარწმუნებთ ვინ არის განხეთქილების მოქმედი ჩვენს შორის და ვინ არა... ასე, რომ ამ ცნების გასარკვევად განხეთქილების ისტორიაზე მოგვიწევს ლაპარაკი...

შემდეგი ცნებაა თვით განხეთქილება... უნდა გავარკვიოთ რა არის განხეთქილება და ვინ არის განხეთქილების მოქმედი, ამის შემდეგ დავინახავთ ჭეშმარიტ სურათს და იმასაც, ჩვენს შორის განხეთქილება ვინ მოიმოქმედა, ვინ არის სქიზმაში და ვინ დედა-ეკლესიაში.

კარგია ნეტ. ავგუსტინეს რომ იმოწმებთ, მაგრამ ხომ ხვდებით მისი დამოწმება მეც რომ შემიძლია, ოღონდ თქვენს წინააღმდეგ... და რა გაირკვევა ამით? რადგან განხეთქილების ცნება არ გაგვირკვევია, არც იმაზე გვიმსჯელია ვინ მოიმოქმედა განხეთქილება თქვენ თუ ჩვენ, ნეტ. ავგუსტინეს და სხვა მამათა გამონათქვამებს სქიზმატიკოსთა შესახებ ერთმანეთს ვერ მივუყენებთ... და თუ მივუყენებთ ეს იქნება საკუთარი სურვილის ან რწმენის გამოხატულება და არა იმის დამტკიცება, რომ ოპონენტი არის განხეთქილების მოქმედი... 

ჩვენ განსხვავებული რწმენა გვაქვს ამ საკითხში. თქვენ ჩვენ მიგვიჩნევთ სქიზმატიკოსებად, ჩვენ კიდევ - თქვენ. როგორ გაიგებს ამ დიალოგის მკითხველი ვინ ვინ არის? 

მომდევნო ცნება, რომელიც გარკვევას საჭიროებს, ეკლესიის ცნებაა. სწორად ბრძანებს ავგუსტინე, როდესაც ჭეშმარიტი სარწმუნებას ჰგულვობს მათთან, "რომლებიც საყოველთაო ეკლესიის წევრებად, ღმერთის მართლად მადიდებლებად იწოდებიან, ანუ იმ ადამიანებში, ვისაც წმინდად და შეურყვნელად შეუნახავს მართალი სწავლება და ჭეშმარიტებით აღიარებს მას". მაგრამ რომელია ჩვენს შორის "საყოველთაო ეკლესიის წევრი"? რომელია "მართლმადიდებელი"? ვინ ინახავს "წმიდად და შეურყვნელად მართალ სწავლებას"? გავარკვიეთ ეს საკითხები? - არა! მაშ, როგორ ამტკიცებთ, რომ ყოველივე ამის დამრღევი თითქოსდა ჩვენ ვიყოთ და არა თქვენ. 

თუ აკვირდებით, ჯერ მე თქვენთვის არ მიწოდებია არც მწვალებელი, არც სქიზმატიკოსი და არც სექტანტი, მაგრამ როდესაც ამას გიწოდებთ, ზედ მტკიცებულებებსაც მივაყოლებ... თანაც იმ წმინდანებისას კი არა, მარტო ჩვენ რომ ვაღიარებთ, არამედ იმ წმინდანებისა, რომლებიც საერთოა ჩვენთვის; გაგცნობთ ასევე წმიდა კრებათა დადგენილებებს, რომლებიც "დიდ სჯულისკანონად" არის შეკრებილი და სავალდებულო სახელმძღვანელოა მართლმადიდებლური ეკლესიისთვის.

იმისთვის რათა მართებულად გამოვიყენოთ ნეტ. ავგუსტინეს თქვენს მიერ დამოწმებული ფრაზა: "განხეთქილების შემომღებთა უძლურებაზე", ასევე სახარების სიტყვებზე სულიერად დაბრმავებულებზე, რომ ისინი "ბრმანი არიან და წინამძღუარნი ბრმათანი. ხოლო ბრმა ბრმასა თუ წინა უძღვინ, ორნივე მთხრებლსა შთაცვივიან" (მათ. 1. 5, 14), ამისთვის ჯერ უნდა გავარკვიოთ რას გულისხმობს სახარება "სიბრმავეში" და რომელი ეკლესიაა ჩვენ ორს შორის "ბრმა" და რატომ?

ხედავთ, ბ-ნო დავით რამდენი კითხვა წარმოშვა თქვენმა მსჯელობამ? მზად ხართ ამ კითხვებზე პასუხის გასაცემად? თუ მზად ხართ, უნდა მივყვეთ თანმიმდევრობით და დავინახავთ, რომ ცდებით, როდესაც ძველმართლმადიდებლურ ეკლესიას "ბრმათა საზოგადოებად" სახავთ... პირიქით არ აღმოჩნდეს... 

და ბოლოს, ჩვენ საკუთარ თავს მართლმადიდებლებს ვუწოდებთ. ღვთისმსახურებაში ყოველთვის გამოიყენება სიტყვა "მართლმადიდებელი" და არა "ძველმართლმადიდებელი", ეს უკანასკნელი სიტყვა ჩვენ ავიღეთ იმ "მართლმადიდებელთაგან" განსასხვავებლად, რომლებიც ჩვენსავით იწოდებიან, მაგრამ არ არიან ჩვენთაგანნი... როგორც მაგალითად, ჭეშმარიტ კათოლიკე ეკლესიად ვსახავთ ჩვენს თავს, როდესაც "მრწამსში" ვაღიარებთ "ერთ, წმიდა, კათოლიკე და სამოციქულო" ეკლესიას, მაგრამ სიტყვაში "კათოლიკე" რომის პაპისტურ ეკლესიას კი არ ვგულისხმობთ, არამედ ჩვენსას, მართლმადიდებლურს. მაგრამ, რაკიღა "კათოლიკეებმა" მიითვისეს ეს სახელი, ჩვეულებრვი ყოფით და საეკლესიო ურთიერთობებში  მართლმადიდებლებად ვიწოდებით. ასე, რომ ძველმართლმადიდებელში არაფერია საძრახისი და "სექტანტური". 

შემდეგ, თქვენ წერთ: "ნათლობას კი უდავოა, რომ არასწორად უყურებთ,რომ იძახით,რომ მხოლოდ შთაფვლით აღესრულებაო ეს წესიო,ერთხელ მამა გაბრიელთან მივიდა ერთი ქალი მაგ კითხვით და ბერმა თავისი სალოსური ქცევით გასცა პასუხი, როდესაც უთხრა შენს თავზე მფარველ ანგელოზს ვხედავო, ასევე გადავხედოთ ლიტერატურას რას ბრძანებს შეიძლება თუ არა ეს - "მას ჟამსა მე და ასული ჩემი ღირს ვიქმნენით საპკურებელსა მას განსაწმდელსა ცოდვათასა, ემბაზისა წყალთა" (იხ. ძველი ქართული აგიოგრაფიული ლიტერატურა, I, გვ. 146)".

მე უკვე გითხარით ბ-ნო დავით, რომ უნდა გამარკვიოთ ვინ არის ეს მამა გაბრიელი, რომელი საუკუნის მოღვაწეა... 20-ე საუკუნის ბერი ჩვენთვის ვერ იქნება საზოგადო ავტორიტეტი... რაც შეეხება ციტატას ძველი აგიოგრაფიული ლიტერატურიდან, ის სულაც არ მიანიშნებს ნათლობის შესრულების ფორმაზე. "საპკურებელი და განსაწმენდელ" წყლად ნათლობა იწოდება წყლისთვის მინიჭებული მადლის გამო. ამ თემაზე საკმაოდ ვრცელი პასუხი იხილეთ აქ:  http://www.oldorthodox.ge/apl_sapkurebeli_wylis_shesaxeb.html

თქვენ ბრძანებთ, რომ: "კარგად არის ცნობილი, რომ XI ს-ის II ნახევარში რუისის მთავარეპისკოპოსმა ლეონტიმ შეადგინა "ქართლის ცხოვრების" I ნაწილი, სადაც, ასევე, გვხვდება თხრობა აბიათარისა და მისი ასულის მონათვლის შესახებ. აი, შესაბამისი ადგილი: "მე და შვილი ჩემი ღირს ვიქმნენით მოღებად საპკურებელსა მას განსაწმედელსა ცოდვათაგან, ემბაზისა წყალსა, რომელსა ინატრიდა დავით და ვერ ეწიფა" (ქართლის ცხოვრება, I, თბ., 1955, გვ. 97) (ედიშერ ჭელიძის სტატიიდან).

"საპკურებელ" წყალზე აქაც იგივეს ვიტყვით... იხ. ზემოთდასახელებული ლინკი.

მომდევნო ციტატა: "ნიკეის VIII საეკლესიო კრებამ თავის მერვე კანონში განაჩინა, აგრეთვე, ებრაელთა სრული ნათლისცემა. ყოველივე ზემოთქმულს ემატება ბასილი დიდის 47-ე კანონი, სადაც ნამცნებია სრული ხელმეორე ნათლისცემა ე.წ. "მმარხველთა, ძაძით მოსილთა და განყენებულთა". აღვნიშნავთ იმასაც, რომ კონსტანტინოპოლის II მსოფლიო საეკლესიო კრების VII კანონი გამეორებულია მარტვირი ანტიოქიელის ეპისტოლეში (იხ. დიდი სჯულისკანონი, გვ. 539-540). კარგად დააკვირდით სიტყვას "სრული" რატომ არის ხომ ვერ მეტყვით?? ასევე სრული ნათლობა მოხსენებულია - საბოლოოდ, დავძენთ, რომ მეორე ნათლისღების საკითხს ეხება რუის-ურბნისის ძეგლისწერის 15- კანონი, რომელიც სომეხთა სრულ ნათლისცემას განაჩინებს (იხ. დიდი სჯულისკანონი, გვ. 553)...."

გეტყვით, რატომაც არა! სიტყვა "სრული" აქ იმიტომ არის გამოყენებული, რომ არსებობს ეკლესიაში მწვალებელთა მიღების სამი წესი: ლოცვით, მირონცხებით და სრული ნათლისცემით (არსებობს ნათლობის არასრული ფორმაც, როდესაც შთაფლვა შესრულებულია, მაგრამ დანარჩენი ლოცვები და მირონცხება არა).

ებრაელებს, როგორც მოუნათლავებს, ცხადია ნათლავდნენ "სრული ნათლიცემით". ნუ იფიქრებთ, რომ სიტყვა "სრული" აქ თითქოსდა "არასრული" ნათლობის არსებობას გულისხმობდეს. ამგვარი ნათლობა არც ერთ წმიდა მამას არ მიუთითებია და არ უსწავლებია... ან თვით ტერმინი "არასრული ნათლობა" რას უნდა ნიშნავდეს? ალბათ იმას, რომ ადამიანი ბოლომდე არ იქნა მონათლული... ამგვარ ადამიანებს ნათლობას დაუსრულებენ... და ეს დასრულება ხშირად გამოიხატება სხვადასხვა ფორმით (ან ლოცვით, ან მირონცხებით).

შემდეგ, თქვენ აცხადებთ: "წმ. მაქსიმე გვამცნობს: "ნათლისღებისა იგი დაფლვაჲ წყალთა შინა სიკუდილისა მიმართ ქრისტესისა მოცემულ არს, ხოლო წყალი დაფლვისა წილ, ხოლო ზეთი ნაცვლად საცხებელისა მის სულისა წმიდისა, ხოლო აღბეჭდვაჲ ჯუარისწერითა ნაცვლად ჯუარისა, ხოლო მიჰრონი დასამტკიცებელად აღსარებისა" (ხელნ. A – 110, გვ. 326; შდრ. ძველბერძნული ტექსტი: "ამგვარად, წყალი, ერთი მხრივ, სულიწმიდის მადლით ნადმვილად, რეალურად (და არა სიმბოლურად) განწმედს მოსანათლს, მეორე მხრივ, კი იგი სიმბოლურად (და ცხადია, არა სინამდვილეში) მოასწავებს, განასახიერებს დასაფლავებას (ედიშერ ჭელიძე)")

დიახ, ნათლობა სწორედ ისე უნდა აღსრულდეს, როგორც წმ. მაქსიმე ბრძანებს "წყალთა შინა", რომელიც "სიკვდილისა მიმართ ქრისტესისა მოცემულ არს". აქ უპრიანი იქნება დავიმოწმოთ წმიდა მამათა გამონათქვამები, რომლებიც კარგად ასახავენ ნათლობის არსს. უამრავი მოწმობიდან, რომლებიც შეგიძლიათ ამ ლინკზე იხილოთ, დაგიმოწმებთ მხოლოდ ორს:

წმ. კირილე იერუსალიმელი ბრძანებს: "ამის შემდეგ მიგიყვანენ თქვენ ნათლობის წმიდა ემბაზთან, როგორც ჯვრიდან გარდამოხსნილი ქრისტე წაიყვანეს საფლავში. და თითოეულს გკითხავენ: გწამს თუ არა მამა, ძე და სულიწმიდა? თქვენ კი უპასუხებთ მაცხოვნებელი აღმსარებლობით და სამჯერ შთაიფლვებით და ისევ აღმოხვალთ, რითაც მიანიშნებთ უფლის სამდღიან დამარხვას, რადგან როგორც ჩვენი მაცხოვარი სამი დღე და ღამე იწვა მიწაში... და შემდგ." (Св. Кирил Иеросалимский, тайноводственное слово о крещении 2-е, параграф 4, стр. 287, издан. 1893 г.)

ნეტ. თეოფილაქტე ბულგარელი: "მასთან ერთად დაიმარხეთ ნათლისღებით..." (კოლას. 2:12): განმარტება: ამრიგად, მონათლული ქრისტესთან ერთად იმარხება ნათლისღებით და სამგზისი შთაფლვით გამოსახავს უფლის სამდღიან დამარხვას, და კვდება, ვითარც ძველი და ცოდვილი კაცი..." (Блаж. Феофилакт, на послание к колоссаем, глава 2, ст. 12, стр. 38, изд. Казань, 1887).

წმ. იოანე დამასკელი: "...ნათლისღება სახეა ქრისტეს სიკვდილისა, რადგან სამი ჩაძირვის გზით უფლის დასაფლავების სამ დღეს მოასწავებს ნათლისღება" (Св. Иоанн Дамаскин, кн. 4, гл. 9, лист 109, о вере и крщении).

მაშ, რას მოასწავებს წყალპკურება და როგორ არის შესაძებელი ის უფლის სამდღიანი დამარხვის სახედ იქნას აღქმული და წოდებული? წმიდა მამათაგან რომელი გვასწავლის ამას? - არავინ!
თქვენ ამტკიცებთ, რომ: "თავზე წყლის სამგზისი დასხმა გვხვდება, აგრეთვე, მეცხრე საუკუნის ღირსი მამის, წმ. ანტონი ახლის ცხოვრებაში, სადაც ვკითხულობთ: "ერთ ღამეს ძილში ხედავს იგი თავის თავს ჰაერში ამაღლებულად და უსასრულო სინათლეს იმ ადგილის გარშემო, საიდანაც იმზირებოდა თვით; შემდეგ (ხედავს) ორ თეთრადმოსილ კაცს, რომლებსაც ხელთ უპყრიათ წყლით სავსე ოქროს ჭურჭელი, აგრეთვე, ქალს მეწამული სამოსელით ზედიდებულად მოსილს, რომელმაც აიღო ხელით წყალი და სამგზის დაასხა მას თავზე და ამგვარად განშორდა მას".

ღირ. ანტონი ახლის ცხოვრებიდან მოტანილი მაგალითი ვერანაირად ვერ გამოდგება წყალდასხმითი ნათლობის დამადასტურებლად, რადგან ჯერ ერთი ეს სიზმრისეული ხილვა მისთვის მადლით შემოსვის ნიშანს წარმოადგენდა (სხურება ძველ და ახალ აღთქმაში მადლის მინიჭების სიმბოლოა, მაგალითად, წმ. ილია წინასწარმეტყველის მიერ საკურთხეველზე გადმოღვრილი წყალი, ან ახალ აღთქმისეულ ეკლესიაში წყლის პკურების წესი დიდი და მცირე აიაზმის კურთხევის დღესასწაულზე, ასევე, ბინის, სხვადასხვა საგნების და ა. შ. სხურების წესში... აქ ყველგან მადლის მინიჭების მღვდელმოქმედება აღესრულება...). და კიდევ, თქვენ ალბათ "არსენალში" გაქვთ ქვიშით ნათლობის, ასევე წყლის პკურების სხვადასხვა შემთხვევები წმინდანთა ცხოვრებიდან. უნდა გითხრათ, რომ ეს შემთხვევები საღმრთო გამონაკლისებს წარმოადგენენ და დიდი სჯულისკანონისა და მამათა განმარტების მიხედვით, კანონი ვერ იქნება ჩვენთვის.

მაგალითად, კონსტანტინოპოლის ორგზისი კრების მე-17 კანონში პირდაპირ არის ნათქვამი, რომ "იშვიათად მომხდარი ამბავი არასოდეს უნდა ჩავთვალოთ საეკლესიო კანონად" (იხ. საქ. ეკლესიის კალენდარი. 1987 წ. გვ. 377). 

წმ. გრიგოლ ღვთისმეტყველი ბრძანებს: "როგორც ერთ მერცხალს არ მოჰყავს გაზაფხული ისე, იშვიათდ მომხდარი ამბავი ეკლესიისთვის კანონს არ წარმოადგენს" (св. Григорий Богослов. Слово 39, на святые светы явлений Господних//Собрание творений в 2-х т. Свято-Троицкая Сергиева Лавра, 1994. Т. 1. С. 540) (იხ. აგრეთვე: http://www.moral.ru/encyclopedia/r.htm#редко).

უფრო დეტალურად იხ. აქ: http://www.oldorthodox.ge/apl_gamonaklisi_kanoni_araris..html

და ბოლოს, რით უპასუხებთ წმიდა მამათა და თვით თქვენი ეკლესიის მღვდელმთავართა კატეგორიულ უარყოფას წყალპკურებითი ნათლისღებისა, რომელიც მათ რომაელ-კათოლიკეთა (პაპისტთა) გამონაგონად მიაჩნიათ? 

მაგალითად, ჩვენი თანამემამულე, ქართლის კათალიკოსი ბესარიონ ორბელიშვილი, თავის სპეციალურ, ანტილათინურ თხზულებაში "გრდემლი", ბრძანებს: "ახლა კი ვკითხოთ პაპის მოსავთ თუ რა მიზეზით ნათელსცემენ მხოლოდ მცირედი წყლის შეხებით ან სხურებით, თუ რატომ ნათელსცემენ არა მხოლოდ მღვდელმსახურნი, არამედ ერისკაცნიცა და ქალნიც, რის გამოც მათგან ნათელღებულთ ნათლის მინიჭების მაგიერ, სრულიად განუნათლავთ დაუტევებენ ბნელში, და ეს მაშინ, როცა წმიდანი მოციქულნი, წმ. მამანი, მოციქულთა მიმბაძავნი რომის პაპი სილიბისტრო ნათელსცემდნენ ემბაზსა შინა სამგზის შთაფლვითა და აღმოშობითა და შვიდივე მსოფლიო კრებანი იგივეს განაწესებენ. ქრისტეს მოძღვრების თანახმად, რომელმაც თვითონ განშიშვლებულმა იორედანეში ნათელიღო იოანე ნათლისმცემლის ხელით, რომელიც იყო ზაქარიას ძე, სამღვდელოთა ტომისგან. არცა სადმე წერილა, არცა ვისმე სმენია, რომ ჩვენს მიერ მოხსენებულისგან განსხვავებული ისეთი ნათლობით, ისე, როგორც ამას პაპის მოსავნი აღასრულებენ, ვინმეს ნათელ ეღო, რითაც ისინი არღვევენ რჯულს და გარდავლენ წმ. მოციქულთა და ღმერთშემოსილთ მამათაგან დაწესებულ საზღვრებს და არაგულისხმაჰყოფენ ღმრთის სიტყვებს, რომელიც ბრძანებს: "ვინც დაარღვევს ერთს ამ უმცირესს მცნებათგანს და ისე ასწავლის ადამიანებს, უმცირესი დაერქმევა მას ცათა სასუფეველში".

აი, როგორი შეურაცხყოფილი, უპატიო და დასჯილი იქნება მეორედ მოსვლის დროს ქრისტეს საყდრის წინაშე, რამეთუ, ოქროპირის განმარტებისამებრ, თავის მეორედ მოსვლას უწოდა უფალმა სასუფეველი. და თუკი ამ უმცირესისადმი ესოდენ დიდ სასჯელს განაწესებს ღმერთი, რომელიც მცნებაა ან ამაზე უაღრესი და უპირატესი, რომელიც თავად უფალმა აღასრულა, რაჟამს თავი თვისი გამოუცხადა ქვეყანას და საქმით გვასწავლა განშიშვლებულთა ნათლისღება წყალთა შინა და ნიკოდიმოსსაც კანონად დაუდვა: "ვინც არ დაიბადება წყლისა და სულისგან, ვერ შევა ღვთის სასუფეველში". ამას ყოველივეს არღვევენ და გარდახდებიან, სასჯელისა კი არ ეშინიათ, არ კი რცხვენიათ ესოდენ უწესობათა გამო და ამბობენ: "თუკი სხეულის რომელიმე ასოს შეეხება წყალი, მთელი სხეული განიწმინდებაო".

ამას ყოველივეს საღვთო სიტყვის გარეშე ამბობენ. არავინა ჰყავთ მოწმე ამგვარი ქცევის გამმართლებელი. არცა ვისმეს სმენია, რომ ამგვარად ვისმეს ნათელეცა ან იგავით მაინც ვინმეს მოესწავებინა. არამედ თვითონვე დაარღვიეს ეს სამეუფო რჯული და განაწესეს ამგვარი უწესო მოძღვრება. "ვაი სულისა მათისა, რამეთუ იზრახეს ზრახვა ბოროტი, ჰგონებდეს თავთა თვისთა ბრძენ და განცოფნეს".

უფრო ვრცლად იხ.: http://www.oldorthodox.ge/sxv_orbelishvili.html 

კონსტანტინოპოლის 1756 წლის, ადგილობრივი საეკლესიო კრების განსაზღვრება: "სულის საცხოვნებლად ბოძებულ მრავალ საშუალებათაგან პირველი და უმთავრესი უფლის მიერ წმ. მოციქულთადმი ბოძებული ნათლისღებაა. რადგანაც, სამი წლის წინათ წამოიჭრა საკითხი, შეწყნარებული ყოფილიყო თუ არა ჩვენკენ გადმოსულ იმ ერეტიკოსთა ნათლობა, რომლებიც წმ. მოციქულთა, ღვთაებრივ მამათა და წმიდა კათოლიკე (საყოველთაო) და სამოციქულო ეკლესიის გადმოცემათა საწინააღმდეგოდ ასრულებენ ნათლისღებას, ჩვენ, ვინც, ღვთის წყალობით, მართლმადიდებლურ ეკლესიაში აღვიზარდენით, წმინდა მოციქულთა და ღვთაებრივ მამათა კანონებით ვხელმძღვანელობთ და ვიცით ჩვენი ერთი, წმიდა, კათოლიკე და სამოციქულო ეკლესიის საიდუმლო (იგულისხმება 7 საეკლესიო საიდუმლო და სხვა მღვდელმოქმედებანი - ადმ.) - განვსაზღვრავთ: ერთი ღვთაერბრივი ნათლისღების ნათლისღების მიმღებნი ყოველივე ერეტიკულს, რაც ისე არ აღესრულება, როგორც ეს სული წმინდამ ამცნო მოციქულებს და რაც დღემდე უცვლელად აღესრულება ქრისტეს ეკლესიაში, გარყვნილ კაცთა გამონაგონად და მოციქულთა გადმოცემების საწინააღმდეგოდ მივიჩნევთ. საყოველთაო აღიარებით ზიზღით უკუვაგდებთ მათ და მათგან ჩვენკენ გადმოსულთ მოუნათლავთა და განუწმენდელთა თანასწორად მივიჩნევთ; მივდევთ ჩვენი უფლის იესუ ქრისტეს მცნებას, რომელმაც უბრძანა თავის მოწაფეებს, მოენათლათ ყოველი სახელითა მამისათა, ძისათა და სულისა წმიდისათა; მივდევთ მათ, რომელთაც განაწესეს მოსანათლავთა სამგზისი შთაფლვა და თითოეულ შთაფლვაზე წარმოთქმა წმიდა სამების ერთ-ერთი პირის სახელისა, წმიდა და მოციქულთასწორის, დიონისეს სიტყვისამებრ, რომელიც ბრძანებს, რომ მოსანათლავი უნდა მოინათლოს განშიშვლებული ემბაზში, ნაკურთხი წყლითა და ზეთით და ღვთაებრივ პირთა მოწოდებით; ხოლო ნათლისღებისთანავე ღვთიური ძალმოსილების მქონე წმ. მირონით უნდა იქნეს ცხებული, შემდგომ კი ყოვლადგანმწმენდელ ევქარისტიას ეზიაროს. ჩვენ ვიცავთ მეორე და მეხუთე-მეექვსე მსოფლიო კრების დადგენილებებს, რომლებიც ბრძანებენ, რომ ყოველი, ვინც მონათლული არ იქნება სამგზისი შთაფლვითა და ყოვლადწმიდა სამების პირთა მოწოდებით თითოეულ შთაფლვაზე, არამედ ნებისმიერი სხვა სახით იქნება, მართლმადიდებლურ ეკლესიაში მოქცევის შემთხვევაში მოუნათლავებად ჩაითვლება".

უფრო სრულად იხ.: http://www.oldorthodox.ge/natloba_konst_1756.html  იხ. აგრეთვე: http://www.oldorthodox.ge/natloba_pidalioni.html  

განმარტებანი "პიდალიონიდან" ("მესაჭის წიგნი", ბერძნული დიდი სჯულისკანონი): "ამრიგად, ლათინური წყალპკურება უცხოა შთაფლვისა და აღმოშობისა, შედეგად, ვერ არის გამომხატველი უფლის სამდღიანი სიკვდილისა და აღდგომისა, ამიტომაც ყოველგვარი მადლმოსილებისა, განწმენდისა და ცოდვათა მიტევებისგან გაუცხოებულია იგი. თუ ლათინები იტყვიან, რომ წყალპკურება იძლევა განწმენდასა და მადლს წმიდა სამების მოწოდებითო, დე უწყოდნენ, რომ ნათლობა ოდენ მოწოდებით კი არ აღესრულება, არამედ უცილობლივ ითხოვს მსგავსებას უფლის სიკვდილისა და აღდგომისა, რამეთუ აცხოვნებს მოსანათლავს არა ოდენ რწმენა წმიდისა სამებისა, არამედ ამასთანავე რწმენა "მესიის სიკვდილისა"; იგივეს ბრძანებს ნეტარი იერონიმეც, რომ ნათლისღების საიდუმლოს აღსრულების ჟამს სამგზისი შთაფლვა წყალში მოციქულთა დროიდან მომდინარეობს, ზეპირი საეკლესიო გადმოცემით გადმოგვეცა და აღესრულება არა მხოლოდ ყოვლადწმიდა სამი ღვთაებრივი პირის სახელით, არამედ იმიტომაც, რომ უფალი თავისი ადამიანური ბუნებით სამი დღის განმავლობაში იყო მკვდარი".

იქვე: "ასე, რომ, ლათინნი მწვალებლები არიან. როგორც მოუნათლავთ (მათში დამკვიდრებული წყალპკურებითი "ნათლობის" გამო - ადმ.), არ გააჩნიათ სულიწმიდის მადლი და შედეგად არც ერთი საიდუმლოც; მათგან მართლმადიდებლურ ეკლესიაში გადმოსულები უნდა გადაინათლონ".

იქვე: "ლათინები მოუნათლავები არიან იმიტომ, რომ ნათლისღებისას სამჯერ არ შთაფლავენ მოსანათლავს, როგორც ეს თვით მოცქულთა მიერ არის დადგენილი მართლმადიდებლურ ეკლესიაში. მათ შეცვალეს მოციქულთამიერი ნათლობა და შთაფვლის სანაცვლოდ წყლის თავზე გადასხმით ნათლავენ, ანუ მცირეოდენ წყალს ასხამენ თავზე, რასაც ზოგიერთ ადგილებში დღემდე ასრულებენ. სხვები მოსანათლავ ყრმას რამდენიმე წვეთს ფუნჯით მიაპკურებდნენ შუბლზე, ხოლო სხვაგან, როგორც ეს ჩვენ გადმოგვცეს, წყალში ჩაწობილ ბამბის ქაღალდს მოუსვამენ სახეზე მოსანათლავს... ასე, რომ ლათინური წყალპკურება გაუცხოებულია ყოველგვარი მადლმოსილებისგან და არც განწმენდას იძლევა და არც ცოდვათა მიტევებას" (Пидалион., стр. 248, 249)."

უფრო ვრცლად იხ. http://www.oldorthodox.ge/natloba_pidalioni.html 

დავით მანაგაძე: და ცეცლის გარდამოსვლაზე პასუხი ?

Oldbeliever Qristeani: უკაცრავად, ვერ გვიგე... რომელ ცეცხლს გულისხმობთ?

დავით მანაგაძე: თქვენ აღიარებთ თუ არა იერუსალიმის ტაძარში გადმოსულ ცეცხლს ? რომელიც ერთ-ერთი დამამტკიცებელია მართლმადიდებელ ეკლესიის ჭეშმარიტებისა.რომელიც გადმოდის იერუსალიმის პატრიარქზე !

Oldbeliever Qristeani: რა გითხრათ, ბ-ნო დავით. ამ ცეცხლზე იმდენი სხვადასხვა აზრი არსებობს. პირადად მე კონკრეტულად ვერაფერს ვიტყვი, გადმოდის თუ არა, გეტყვით მხოლოდ იმას, რომ გასულ საუკუნეში, პროფ. დ. უსპენსკიმ გამოაქვეყნა სპეციალური სტატია ამ თემაზე, სადაც დაიიმოწმა მეტად დამაფიქრებელი ფაქტები ამ ცეცხლის არანამდვილობის შესახებ. გარდა ამისა, მან ოფიციალური რუსული ეკლესიის საპატრიარქოს წარუდგინა თავისი მოხსენება სახელწოდებით: "К истории обряда святого огня, совершаемого в Великую Субботу в Иерусалиме. Актовая речь, произнесенная 9 октября 1949г." სადაც ის ამტკიცებს საპირისპიროს და წარმოაჩენს დიდი შაბათის მსახურების და მადლმოსილი ცეცხლის ნამდვილ ისტორიას

მე კი ჩემის მხრიდან გეტყვით, რომ იმ შემთხვევაშიც კი, ცეცხლი რომც გადმოდიოდეს იერუსალიმის პატრიარქის კუვუკლიაში ყოფნის დროს, ეს უფრო მართლმადიდებლური პასქალიის აღიარება და დასტური იქნებოდა, ვიდრე იერუსალიმის პატრიარქის ან ოფიციალური ახალმოწესეობრივი მართლმადიდებლობის "მადლმოსილებისა". ასე, რომ ამ საკითხშიც გვმართებს გარკვევა.

დავით მანაგაძე: ეს ცეცხლი ნამდვილი,როა ამის შესახებ შეგიძლია წმიდა მამათა აზრს გაეცნოთ.ხოლო როგორც ვიცით წმიდა ცეცხლი განდგომილის ლოცვით არ გადმოვა ან გადგომილზე ხომ ? ამის დასტურად ისტორიას მოვუხმოთ სადაც სომხებმა სცადეს ამის გაკეთება და ცეცხლი მაინც პატრიარქზე გადმოვიდა .

Oldbeliever Qristeani: ჯერ იქნებ მითხრათ რომელი წმიდა მამა ახსენებს ამ ცეცხლს. სიმართლე გითხრათ არ ვიცი. ცეცხლის საკითხზე სპეციალურად მამათა გამონათქვამები არ მიძებნია, მაგრამ რამდენადაც ვიცი მათ არაფერი აქვთ ნათქვამი ამის შესახებ... თუ ვცდები შემისწორეთ... რაც შეეხება განდგომილებს და სომხებს, ჩვენ რატომ გვადარებთ მათ? სომხები მონოფიზიტები არიან და ჩვენ კიდევ მართლმადიდებლები... გარდა, ამისა, ბერძნები არავის უთმობენ კუვუკლიაში შესვლას და როგორ გავიგოთ სხვა მართლმადიდებელი მღვდელმთავრების ლოცვისას ცეცხლი გადმოვა თუ არა?

კიდევ ერთხელ გავუსვამ ხაზს იმას, რომ დ. უსპენსკის საკმაოდ ვრცელ მოხსენებაში არც ერთი წმიდა მამა, რომელიც დიდ შაბათს ცეცხლის გადმოსვლაზე იქადაგებდა, ნახსენები არ არის, მეტიც, წმ. კირილე იერუსალიმელი თავის კატეხეტურ ჰომილიაში, სადაც უფლის მკვდრეთით აღდგომისა და მიცვალებულთა საყოველთაო აღგომის შესახებ მსჯელობს, ერთი სიტყვითაც არ ახსენებს უფლის საფლავზე ცეცხლის გარდამოსვლას, არამედ იყენებს ლეგენდას ფენიქსზე, რომელიც საკვირველად აღსდგება მკვდრეთით (ფერფლიდან აღსდგებაო ამბობს). რაში უნდა დასჭირვებოდა წმიდა მამას ფენიქსზე ლეგენდის მოყოლა, თვალწინ თუ იერუსალემში, უფლის საფლავზე გარდამოსული ცეცხლი ექნებოდა?... არ გიფიქრიათ ამაზე? და კიდევ, ნუ ჩაუვლით ჩემს შეკითხვებს სქიზმასთან და სექტასთან, ასევე მწვალებლობასთან დაკავშირებით. უნდა აჩვენოთ ჩვენი "სექტანტურობა", "სქიზმატურობა" და "მწვალებლობანი", თან შესაბამისად განმარტოთ თითოეული ეს ტერმინი წმ. მამათა სწავლების მიხედვით.

აქ ვნახე საინტერესო სტატია და ვიდეო ამ თემაზე (ნეტგაზეთი "ეკონომიკა". "რას ვფიქრობ იერუსალიმის ცეცხლზე"): http://netgazeti.ge/GE/59/opinion/5300/%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A1--%E1%83%95%E1%83%A4%E1%83%98%E1%83%A5%E1%83%A0%E1%83%9D%E1%83%91--%E1%83%98%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%A3%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%9A%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%A1--%E1%83%AA%E1%83%94%E1%83%AA%E1%83%AE%E1%83%9A%E1%83%96%E1%83%94--%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%90-%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%98%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%90.htm 

ნ. დ. უსპენსკის ხსენებულ სტატიას ქართულ ენაზე შეგიძლიათ გაეცნოთ აქ: http://matiane.wordpress.com/2009/08/25/uspensky-holy-fire/  ან კიდევ აქ: http://www.oldorthodox.ge/sxv_d_uspenski_ierusalimis_cecxlis_shesaxeb.html

დავით მანაგაძე: ჯერ ერთი ვინ არის "დ.უსპენკი" მართლმადიდებელია? და მე შემიძლია ამაზე მოგცეთ დეკანოზ დავით ქვლივიძის ქადაგება. ასევე ბერძნები არავის არ უშვებენ არაა სწორი. იქ შედის მხოლოდ იერუსალიმის პატრიარქი.

Oldbeliever Qristeani: ბ-ნო დავით, მე თქვენთან უსაგნო კინკლაობას არ ვაპირებ. ვფიქრობ, ობიექტური მკითხველი დამეთანხმება, რომ ობიექტური ვარ ჩემს მიერ დაყენებულ საკითხებსა და პასუხებში. ვინ არის დ. უსპენსკი? მიგითითეთ ლინკები და წაიკითხეთ... ის იყო თქვენი ეკლესიის წევრი, პროფესორი, რომელმაც მოსკოვის საპატრიარქოს წარუდგინა თავისი მოხსენება დასახელებულ თემაზე. მინდა შეგიბრუნოთ შეკითხვა: ვინ არიდ დავით ქვლივიძე? რითი აბათილებს ის დ. უსპენსკის არგუმენტებს? რატომ არ მისახელებთ წმიდა მამებს იერუსალიმის ცეცხლთან დაკავშირებით? დავით ქვლივიძეა წმიდანი?

და ბერძნები რომ არავის უშვებენ რატომ არ არის სწორი? განა თვითონვე არ ამბობთ, რომ "იქ შედის მხოლოდ იერუსალიმის პატრიარქი"? საკუთარ თავს ეწინააღმდეგებით?

დავით მანაგაძე: იერუსალიმი საბერძნეთია??

Oldbeliever Qristeani: აბა გაბედოს და შევიდეს რომელიმე თუნდაც სხვა მართლმადიდებელი ეკლესიის პატრიარქი, თუნდაც სხვა ადგილობრივი ეკლესიისა... ამას ბერძნები არ დაუშვებენ, ... აღარაფერს ვამბობ თქვენს მიერ "სქიზმატუარდ" გამოცხადებულ ეკლესიათა მღვდელმთავრებზე... ასე, რომ დავით ქვლივიძე კი არა, რაიმე სერიოზული დამიმოწმეთ, თუ არა და ბოდიში მოიხადეთ ჩვენი სექტანტებად გამოცხადებისთვის... ასევე, გირჩევთ ბევრი იკითხოთ, რათა საკითხთა არსს ჩასწვდეთ და სხვის ნალაპარაკევზე არ ააგოთ თქვენი წარმოდგენები ძველმართლმადიდებლურ ეკლესიასა და სხვა საეკლესიო საკითხებზე.

დავით მანაგაძე: თქვენ ამბობთ, რომ იერუსალიმის პატრიარქი ბერძნებს ემორჩილება ცდები ამ საკითხში უკეთ გაარკვიე. დავით მანაგაძე და მაღლა მე დავწერე გარკვევით და კიდევ დაგისაბუთებთ. ‎1054 წელს როდესაც მოხდა განყოფა ანუ დიდი განხეთქილება ჩვენ ანუ ჭეშმარიტ ეკლესიას გვეწოდა მართლმადიდებლები, ხოლო მეორე მხარეს ლათინო პაპიზმი ანუ კათოლიციზმი, ვიმეორებ ჩვენ გვიწოდებდნენ და გვიწოდებენ მართლმადიდებლებს და არა ძველმართლმადიდებლებს.  

Oldbeliever Qristeani: ჯერ "ცეცხლზე" გაგცემთ პასუხს. თქვენ ყურადღებით უნდა წაიკითხოთ რას ვწერ. მე არსად დამიწერია "ბერძნებს ემორჩილება". ან რას ნიშნავს "ბერძნებს ემორჩილება"? იერუსალიმის პატრიარქი თვითონ არ არის ბერძენი? იერუსალიმის საპატრიარქო ცალკე ადგილობრივი ეკლესიაა და მას ეროვნებით ბერძნები ხელმძღვანელობენ... ეს უნდა გცოდნოდათ...

რაც შეეხება 1054 წლის მოვლენებს, იმ დროს აღმოსავლელ ქრისტეანებს "ძველმართლმადიდებლები" რატომ უნდა წოდებოდათ? ეს სახელი მათ "კათოლიკეებისგან" განსასხვავებლად კი არა, "მართლმადიდებლებისგან" განსასხვავებლად იწოდეს. ჭეშმარიტი მართლმადიდებლები ვართ ჩვენ, რადგან ჩვენი სარწმუნოება და საეკლესიო წეს-განგება უფრო ძველია, ვიდრე თქვენი... გაიგეთ?

დავით მანაგაძე: რას ამბობ ჯერ იძახი ძველმართლმადიდებელი ვარო ეხლა იძახი მართლმადიდებელი ვარო ვერ გავიგე მე შენი... დავით მანაგაძე ასევე კიდევ რამოდენიმე რაღაც მაქვს გასარკვევი თქვენ რამდენ ბუნებას აღიარებთ?

Oldbeliever Qristeani: მე ყველაფერს გასაგებად ვიძახი... თქვენ რომ ვერ გებულობთ ეს ჩემი ბრალი არ არის... რომ გაიგო, ერთ შეკითხვას დაგისვამთ: მრწამსში აღიარებთ თუ არა "ერთ, წმიდა, კათოლიკე და სამოციქულო" ეკლესიას? ანუ ხართ თუ არა კათოლიკე ქრისტეანი? კათოლიკე ეკლესიის წევრი? თუ ხართ, მაშინ "მართლმადიდებელი" როგორ ხარ? - თუმცა დიდი შანსია, ეს კითხვაც ვერ გაიგოთ...

დავით მანაგაძე: მართლმადიდებლური ეკლესია კათოლიკე სამოციქულო ეკლესია არის ჩვენი. კათოლიკე არის საყოველთაო ხოლო ლათინო პაპისტებმა ეს სახელი მიიტაცეს ისინი არიან პაპისტები და არა კათოლიკეები. დავით მანაგაძე ხოლო ერთი, წმიდა,კათოლიკე და სამოციქულო არის ეკლესიის თვისებები.

Oldbeliever Qristeani: ჰოდა, მეც მაგას გეუბნებით, ვინ რა მიიტაცა, და ვინ ვინ არის სინამდვილეში... ზუსტად ასე იაზროვნეთ ძველმართლმადიდებლობასთან დაკავშირებით და მიხვდებით, რატომ ვართ ერთსა და იმავე დროს მართლმადიდებლებიც და ძველმართლმადიდებლებიც... აზროვნებასთან თუ მწყრალად არ ხართ, უნდა მიხვდეთ...

დავით მანაგაძე: ჩვენ მართლმადიდებლები ვართ ზედმეტსახელების გარეშე. ჩვენ ვართ ერთი წმიდა კათოლიკე სამოციქულო ეკლესია. მართლმადიდებლები.

Oldbeliever Qristeani: თქვენ არ ხართ მართლმადიდებლები. თქვენ ხართ ახალმოწესე-ნიკონიანელები. მართლმადიდებლობას კი იჩემებთ. მაგრამ, რამდენიც გინდა დაიჩემოთ, მაინც ვერ დაამტკიცებთ თქვენს მართლმადიდებლურობას... თქვენ არც ერთი, წმიდა და კათოლიკე ეკლესია გაგაჩნიათ... როგორ გექნებათ ეკლესია, როცა ნათლობა არ გაქვთ, ეს კი ნიშნავს, რომ არ გაქვთ ხელდასხმები, მოკლედ... თქვენი სამღვდელოება ბუტაფორიაა... იძახეთ ახლა მართლმადიდებლები ვართო. ისე, სიტყვა მართლმადიდებელიც ისეთივე ზედწოდებაა, როგორიც ძელმართლმადიდებელი.... ჩვენ ქრისტეანები ვართ და ქრისტეანებად ვიწოდებით. ასე ეწოდა ქრისტეს მიმდევრებს პირველ საუკუნეში, როგორც ამას მოციქულთა საქმეები გადმოსცემს... მართლმადიდებლობა, კონფესიური წოდების აღსანიშნად გვიან შემოვიდა, უფრო სწორედ XI საუკუნეში, დასავლეთთან განხეთქილების შემდეგ.

დავით მანაგაძე: მოკლედ ძაან ყავხართ ჩათრეული მაგ მწვალებლობაში ღმერთმა გიშველოს და დაგეხმაროს მე ჩემი სიმართლე მაღლა დაგიმტკიცე თავადაც იძახი მართლმადიდებლები გეწოდათო, წმ.ცეცხლს არ სცნობთ, წმ სერაფიმ საროველზე და სხვა წმიდა მამებზე ლაპარაკი ზედმეტია. პასუხს არ მცემთ მაცხოვრის ბუნებებთან დაკავშირებით საკმაოდ კარგი არგუმენტებია წმ.მამათა ცხოვრებიდან ნათლობასთან დაკავშირებით ახედეთ და ნახავთ!

Oldbeliever Qristeani: რა დამიმტკიცეთ, გეთაყვა? სად მიჩვენეთ რა "მწვალებლობაში" ვიმყოფები? თქვენს მიერ დასმულ კითხვებს საბუთებით ვუპასუხე, თქვენ კი მხოლოდ ემოციით შემოისაზღვრებით. ღმერთმა თქვენც გიშველოთ და ამოგიყვანოთ იმ ჭაობიდან, ოფიციალური და ვითომ "მართლმადიდებელი" ეკლესია რომ ეწოდება.

დავით მანაგაძე: თავისი გადმოსახედიდან ყველა მართალია, ძნელია ამპარტავანმა ადამიანმა დაგმოს თავისი დაშვებული შეცდომები... ეკლესია საყოველთაოა ეს თქვენ არ გაქვთ ხოლო თქვენ ჭეშმარიტ ეკლესიას ვერ მოერევით რადგან მაცხოვარმა ბრძანა : "ბჭენი ჯოჯოხეთისანი ვერაერეოდნენ მას".

Oldbeliever Qristeani: ვინ ებრძვის ჭეშმარიტ ეკლესიას? რას ნიშნავს "ვერ მოერევით"? თქვენ ისე ლაპარაკობთ, თითქოსდა ჩვენ ვებრძოდეთ ჭეშმარიტებას. თქვენ ჭურში ზიხართ და იქიდან ამოხედვაც კი არ გინდათ, არა თუ ამოსვლა... 

ჩვენ არავის ვერბრძვით... ჩვენ ყველას ვამცნობთ იმას, რაც ჩვენ ვიცით, ამას ჩვენი ქრისტეანული შეგნება და ცხოვრება გვავალდებულებს... თქვენ კი მხოლოდ ლანძღვა და ქილიკიღა ძალგიძთ. ეკლესია საყოველთაოა... ჭეშმარიტად... და ის ჩვენ ნამდვილად გვაქვს... ამის დასამტკიცებლად მე თქვენ მთელი რიგი ცნებების გარკვევა და განხილვა შეგთავაზეთ, თქვენ კი პატარა ბავშვივით ერთი და იგივე დაგიჩემებიათ...

რაც შეეხება ამპარტავნებას, საკითხავია ჩვენს შორის ვინ არის ამპარტავანი. თქვენს პოზიციას რომ არ ვიზიარებთ ეს ამპარტავნება სულაც არ არის. წაიკითხეთ წმ. მამათა სწავლებანი ამპარტავნებაზე და თუ მსგავსი რამ ჩვენს მტკიცებულებებში შეიმჩნევა მაშინ გვითხარით. ასე, რომ სანამ რაიმეს დაწერდეთ კარგად დაფიქრდით.

დავით მანაგაძე: მოეშვით ამ აბსურდულ მაგალითებს მე თქვენი ერთი ნორმალური პასუხი ვერ მოვისმინე,ასევე მინდა გითხრა თქვენ ყველაფერი ძველი შენარჩუნებული გაქვთ და ახალს არაფერს იყენებთ ტაძარში?

Oldbeliever Qristeani: როგორც ჩანს თქვენთან მარტო ეკლესიის, სქიზმის და მწვალებლობის ცნებებზე არ მიწევს ლაპარაკი, ახლა ამას "ნორმალურობის" ცნებაც დაემატა... საინტერსო იქნება იმის გარკვევა რას თვლით თქვენ "ნორმალურად"... მე თქვენ დაგიმოწმეთ აღმოსავლელ პატრიარქთა, ქართველი კათალიკოსის, ბერძნული დიდი სჯულისკანონის განმარტებები... პროფ. დ. უსპენსკის ნაშრომი და სხვა... ეს თქვენთვის თუ "არანორმალური" არგუმენტებია, მაშინ "ნორმალური" რა არის თქვენ ამიხსენით.

ასევე უნდა განმიმარტოთ რა არის თქვენთვის "აბსურდული" და რა არა... ზემოთმოტანილი მაგალითები რატომ არის "აბსურდული"? იმიტომ რომ თავზე ქუდი გეწვით? აი, ეს არის ამპარტავნება. როდესაც ფაქტებს გიდებენ და შენ კიდევ მაინც ჯორზე შეჯდები...

დავით მანაგაძე: ჯორზე? დიდი სჯულისკანონიდან და წმიდათაცხოვრებიდან მოგიყვანე არგუმენტები, წმიდა ცეცხლე ხომ აღარაფერს ვამბობ რაღაცეებზე მიდებ-მოდება დაიწყეთ (საერთოდ ის გადმოცემა თუ იცით წმიდა ცეცხლი როდის არ გადმოვა?) შემდეგ დაგისვით კითხვა რომელზეც პასუხი არ მიმიღია მაცხოვარს რამდენი ბუნება აქვს თქო...


გაგრძელება მეორე გვერდზე.


1. 2.